خواص موادمعدنی فلوئور(فلوراید)منابع وکمبودوتوصیه ها

 


 

 

فلوئور(فلوراید):

در اوایل قرن نوزدهم برای اولین بار فلوئور در بدن حیوانات کشف شد. اگر چه نقش فلوئور در کنترل پوسیدگی دندان مدتها است که شناخته شده، ولی فقط در چند سال اخیر به ضرورت این عنصر پی برده شده است. مقادیر نادری از این عنصر در بافتهای بدن انسان بخصوص در استخوانها و دندانها، غده تیروئید و پوست

نیز وجود دارد.

ضرورت وجود مقادیر کمی از فلوئور به منظور محافظت از دندانها در برابر پوسیدگی و نیاز بدن حیوانات آزمایشگاهی جهت رشد طبیعی آنان به خوبی روشن شده است.

توجه به نقش غذایی فلوئور در سال 1310 (1931) شروع شد و این زمانی بود که مشخص شد که در افرادی که از آب فلوئوردار استفاده می کنند پوسیدگی دندان یا کم است و یا اصلاً وجود ندارد ولی در عوض دندانهایشان دارای لکه های قهوه ای رنگ می باشد. کوشش برای مشخص کردن این لکه های قهوه ای به وسیله یک دندانپزشک در کلورادو، در سال 1281 (1902) شروع شد.

وقتی که نقش فلوئور در پیدایش این لکه های قهوه ای و همچنین کاهش دادن پوسیدگی دندان شناخته شد، مطالعات دیگر نشان داد که مقدار کم فلوئور در آب در حالی که باعث کاهش پوسیدگی دندان خواهد شد، اثری از لکه های قهوه ای به جا نخواهد گذاشت. در سال 1321 (1942) ارتباط بین فلوئور در آب و میزان پوسیدگی دندان معلوم شده و نشان داده اند که آبی که حاوی یک قسمت در میلیون، فلوئور باشد سبب می شود که پوسیدگی دندان در حدود 50 تا 60 درصد کاهش یابد و اثری از لکه های قهوه ای نیز مشاهده نشود. در برخی از کشورهای پیشرفته شیوع پوسیدگی دندان در 20 ـ 15 سال اخیر، به علت فلوریده کردن آب آشامیدنی 50% کاهش داشته است.

اخیرا گزارشهایی در مورد زیاد شدن پوسیدگی دندان در نواحیی که فلوریده شدن آب قطع شده، داده شده است. از مجموعه نتایج گزارشهایی که اضافه کردن فلوئور به آب را سبب کم شدن پوسیدگی و قطع آن را سبب افزایش پوسیدگی دندان می دانند، می توان دلیلی بر نقش فلوئور، و نه عنصر یا عناصر دیگر، در محافظت از پوسیدگی دندان دانست.

 

سرنوشت فلوئور در بدن:

فلوئور محلول در آب به آسانی از روده جذب می شود و مقداری نیز ممکن است از معده جذب گردد. در حدود 75 درصد فلوئور مصرفی در حدود یک ساعت و 90 درصد آن در حدود 8 ساعت در خون ظاهر می شود. از این مقدار 50 درصد پس از 24 ساعت از راه ادرار دفع می شود و نیمی دیگر به دندانها و استخوانها، جایی که قسمت مهمی از ساختمان آنها را تشکیل می دهد، وارد می شود. صرف نظر از مقدار مصرفی، میزان آن در خون ثابت می ماند و این نشان دهنده قدرت کلیه در کنترل میزان فلوئور در بافتهای بدن است که این عمل را از طریق دفع مقدار اضافه بر احتیاج بدن انجام می دهد. سرعت دفع فلوئور در ادرار، در افرادی که مبتلا به بیماریهای شدید کلیوی هستند، به مراتب بیشتر از افراد سالم است. با این وجود، ارتباط بین میزان دفع ادراری آن با کل دریافت فلوئور، بسیار پیچیده است، زیرا این ارتباط به وضعیت استخوانها نیز بستگی دارد.

 

نحوه عمل فلوئور در بدن:

برای آشنایی با عمل فلوئور در پیشگیری از پوسیدگی دندانها و افزایش مقاومت آنها لازم است ابتدا با ساختمان دندانها آشنا شویم.

مینای دندانها حاوی ماده کریستالی به نام «هیدروکسی آپاتیت» است. زمانی که فلوئور کافی در دسترس باشد، کریستالهای جدیدی به نام «فلوئورو آپاتیت» جانشین کریستالهای قبلی می شوند. برخی از دانشمندان اظهار داشته اند که این عمل در دندانهای در حال رشد و تشکیل صورت می گیرد. جالب اینجاست که این کریستال جدید نسبت به اعمال اسیدها مقاومت بیشتری دارد. میزان فلوئور لایه خارجی مینا بسیار بیشتر از لایه داخلی آن است، چرا که شروع فعالیت در ایجاد پوسیدگی در لایه داخلی دارای احتمال کمتری است.

نقش احتمالی دیگری که به فلوئور نسبت داده شده است این است که این عنصر با حضور خود در ساختمان دندانها محیط نامناسبی برای رشد باکتریهای مخرب دندان فراهم می سازد. این میکروبها از غذاهای قندی برای رشد خود استفاده کرده و تولید اسید می کنند که برای دندانها مضر است. سطح مینای دندان کمی بعد از ظاهر شدن و در هنگام آخرین مراحل آهکی شدن دندانها قادر به برداشتن فلوئور می باشد. احتمال می رود که فلوئور موجود در بزاق از سطح دندان جذب شود و این سبب استحکام و مقاومت بیشتر دندان می گردد. به علاوه شواهدی در دست است که نشان می دهند فلوئور سبب پیشرفت رسوب «فسفات کلسیم» از بزاق می شود، بدین ترتیب فلوئور ممکن است در مراحل اولیه پوسیدگی و پس از اینکه دندانها املاح خود را در محیط دهان از دست می دهند، سبب تسهیل آهکی شدن مجدد آن گردد. نقش دیگر فلوئور پیشگیری از استئوپروز (پوکی استخوان) و اختلالات استخوانی است. شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه مصرف فلوئور در مقادیر زیاد در دوران بزرگسالی، بدون داشتن اثرات سوء، سبب حفاظت استخوانها در مقابل پوکی استخوان در دورانهای بعدی زندگی می شود.

فلوئور همچنین سبب استحکام استخوان فک که پس از، از دست دادن دندان احتمال شکستن آن زیاد است می گردد. بدون شک این اثرات در نتیجه ممانعت از جذب استخوان از طریق کاهش حلالیت املاح در استخوان می باشد.

 

خواص درمانی فلوئور :

1. فلوئورخطرپوسيدگي دندان راكم مي‎كند.

2. باعث تقويت استخوان‎هامي‎شود.

3. اگرچنانچه غذايي رادرظروف آلومينيومي بپزيم باعث ازبين رفتن فلوئورمي‎گردد،سعي كنيدازظروف پيركس ياسنگي وچيني استفاده كنيد.

4. به ترميم استخوان بعدازشكستن كمك مي‎كند.

5. كساني كه انحراف درستون فقرات دارندوياراشيتيسم مي‎توانندازفلوئوركمك بگيرند.

6. يك استكان چاي به اندازه يك ليترآب فلورايددارد.

7. فلوئوراگربيش ازحداستفاده شود،مسموم كننده است وبه دندان‎هاآسيب مي‎رساند.

8. دراين موادغذايي فلوئورموجودمي‎باشد: چاي،اسفناج،كلم،زردآلو،تخمه تازه آفتاب‎گردان،ماهي،جگر،دل وقلوه،مغز،زرده تخم‎مرغ،گوشت،شير،پنير،لوبياي سفيد،عدس،قهوه،برنج وآب.

 

راههای ممانعت از پوسیدگی دندان:

به طور کلی راههای جلوگیری از پوسیدگی دندان عبارتند از فلوریده کردن آب، نمک، مصرف قرصهای فلوئور، شستن دندانها با محلولهای حاوی فلوئور و استفاده از خمیردندانهای حاوی فلوئور می باشد. در رابطه با مورد آخر بایستی

اشاره کرد که در زمان حاضر خمیردندانهای حاوی فلوئور در بازار زیاد شده و مطالعات بالینی نیز نشان داده که در صورتی که این ترکیبات به طور دایم و مرتب به کار برده شود و همچنین با روش صحیح انجام شود،تا اندازه ای در ممانعت از پوسیدگی مؤثر خواهد بود. مقادیر مورد نیاز فلوئور برای بزرگسالان 4 ـ 5/1 میلی گرم در روز تخمین زده شده است.

شیر گاو حاوی 280 ـ 3 میکروگرم در 100 سی سی و شیر مادر حاوی 200 ـ 2 میکروگرم در 100 سی سی، فلوئور می باشد. با وجود آنکه شیر منبع خوبی از فلوئور نیست ولی اگر مقدار فلوئور آب کم نباشد، شیر مادر برای محافظت دندانهای کودک در برابر پوسیدگی کافی است.

 

مسمومیت ناشی از فلوئور:

اگر چه نگرانی در مورد امکان مسمومیت در نتیجه مصرف آب فلوریده شده وجود داشته، ولی شواهدی که دلالت بر ایجاد چنین مسمومیتی کند در دست نیست. تحت شرایط آزمایشگاهی و تجربی، میزان زیاد فلوئور همراه با لکه دار شدن استخوان، باقی ماندن کلسیم زیاد و اختلال در تشکیل بافت پیوندی بوده است. این اثرات در شرایط کمبود ویتامین c، پروتئین و کلسیم تشدید می گردد. معمولاً تجمع لکه ها بیشتر بر روی دندانهای پیشین آرواره بالا بیشتر می باشد. ضمنا این مسمومیت در بین کارگران کارخانجاتی که به نحوی با املاح حاوی فلورید نظیر کارخانجات ذوب آلومینیوم سر و کار دارند مشاهده می شود. علایم آن همراه با بی اشتهایی و متراکم شدن توده های استخوانی (اسکلروز) در استخوانهای ستون فقرات، لگن و رانها همراه با اختلالات عصبی ظاهر می گردد.



+ 7
مخالفم - 0

این نوشته را به اشتراک بگذارید

ارسال نظر



کد امنیتی کد جدید


 

 

© تمامی حقوق این سایت برای شفاگاه محفوظ است.

بانک تجربه مفید - آدرس درمانگاه و مطب - گیاهان دارویی 

طراحی وب سایت