آیا واقعا آب معدنی فواید بیشتری نسبت به آب لوله کشی دارد


 

 

 

آب معدنی همان آب چشمه است که با عبور از طبقات و لایه‌های کوه‌ها به طور طبیعی تصفیه شده و هنگامی که به سطح زمین می‌رسد، به جوش و خروش درمی‌آید و هوا و اکسیژن فراوانی را دریافت می‌کند.

این آب به دلیل املاح معدنی نظیر کلسیم، منیزیم، سدیم و پتاسیم دارای طعم و مزه بهتری نسبت به آب لوله‌‌کشی است و می‌تواند تا حدودی تامین‌کننده نیازهای بدن باشد. البته از آنجا که سدیم حضور قوی در اغلب آب‌های معدنی دارد، مصرف زیاد آن برای کسانی که دچار فشار خون هستند، کمتر مناسب بوده یا اصلا توصیه نمی‌شود.

معمولا برای ضدعفونی کردن این نوع آب‌ها از روش کلر زدن استفاده نمی‌شود و در عوض از روش‌های فیلتراسیون، ضدعفونی کردن با ازن و اشعه مادون قرمز استفاده می‌شود که احتمال دارد در هنگام کاربرد نامناسب برخی اشعه‌ها، ترکیبات مضر بطری به درون آب منتقل شده و زمینه افت املاح آب را فراهم سازد.

بعضی از این آب‌ها ممکن است دارای سدیم، نیترات و نیتریت بیش از حد مجاز باشند که لازم است برای انتخاب نوع آب معدنی عرضه شده، به لیست آنالیز مندرج در روی شیشه توجه گردد، به خصوص به تاریخ تولید و انقضای تاریخ مصرف باید دقت شود.


 

 

از طرفی نوشیدن همیشگی و دائم آب‌های معدنی به سبب وجود نیترات، نیتریت، سرب، کادمیم و جیوه برای سلامتی زیان‌بخش هستند لذا با توجه به این که دریافت نیترات و نیتریت از طریق استفاده از غذاهای حاضری معمولا در رژیم غذایی افراد بالاست و همچنین به دلیل آن که برخی از این آب‌ها بویژه انواعی که از آب‌های پایین‌دست تهیه می‌شوند، در معرض آلوده شدن به فاضلاب، انواع کودها و آفت‌کش‌ها و نیز فلزات سنگین هستند، لذا مصرف زیاد آب معدنی توصیه نمی‌شود. نکته دیگر آن که درصد املاح برخی از آب‌های معدنی بیش از حد نیاز بوده، بنابراین می‌تواند خطر بروز سنگ کلیه را در افراد مستعد افزایش دهد.از همه مهمتر نوع بسته‌بندی این نوع محصولات است که در بطری‌های تهیه شده از PVC و PET عرضه می‌گردد. در طول زمان و در صورت نگهداری آب‌های معدنی در معرض تابش آفتاب، قسمتی از ترکیبات بطری‌ها وارد محتوای عرضه شده می‌شود که از جمله مواد سرطان زا به حساب آورده می‌شوند و هر چه از زمان تولید آنها گذشته باشد و در فضای باز و آفتاب‌‌خیز نگهداری شده باشند، بر مقدار مواد ورودی از ترکیبات بطری‌ها به آب افزوده می‌شود. حتی توصیه اکیدی به عمل آمده که از یخ زدن آب در درون بطری‌ها و فریز نمودن آنها نیز باید اجتناب نمود که به نوع دیگری مواد مضر و سرطانزا تولید می‌شود.
چند توصیه

از مصرف بیش از حد آب معدنی‌های گازدار بپرهیزید؛ چراکه گاز دی‌اکسیدکربن می‌تواند به مینای دندان صدمه زده و برای افراد دچار ریفلاکس و نفخ مخاطره‌آمیز باشد.


 

 

از خرید آب معدنی‌های یخ‌زده یا بطری‌هایی که پشت شیشه مغازه‌ها در مجاورت تابش مستقیم نور خورشید هستند، اجتناب کنید؛ چرا که درجه حرارت‌‌های بسیار بالا و پایین می‌تواند موجب انتقال ترکیبات مضر بطری به درون آب شوند و زمینه افت املاح آب را فراهم سازد لذا اگر در هنگام نوشیدن این نوع آب‌ها مزه‌های عجیب و طعم پلاستیک را احساس کردید، مطمئن باشید که حلال‌‌های شیمیایی دیواره بطری در آب حل شده‌اند.

از پر کردن مجدد بطری‌های آب معدنی با‌ آب شهری یا موادی مثل آبغوره، ترشی، سرکه و آبلیمو خودداری کنید؛ چرا که مواد اسیدی و بازی می‌توانند با دیواره قوطی‌های پلاستیکی فعل و انفعالات نامطلوبی ایجاد کرده و موجب سمی و سرطان‌زا شدن محصولات داخل بطری  شوند.



+ 2
مخالفم - 0

این نوشته را به اشتراک بگذارید

ارسال نظر



کد امنیتی کد جدید


 

 

© تمامی حقوق این سایت برای شفاگاه محفوظ است.

بانک تجربه مفید - آدرس درمانگاه و مطب - گیاهان دارویی 

طراحی وب سایت